คือภาวะที่ผู้ป่วยสูญเสียความรู้สึกตัวชั่วขณะมีอาการเตือนหวิวๆ ใจสั่นมือเท้าเย็น เหงื่อออก ก่อนที่การได้ยินเบาลงและหายไปพร้อมกับการเห็นที่มืดลงไปก่อนหมดสติ และสูญเสียการทรงตัวล้มลงในรายที่ยังอยู่ในท่านั่งขณะหมดสติอาจมีอาการกระตุกของแขนขาเล็กน้อยได้ ทำให้สับสนว่าเป็นอาการชัก ผู้ป่วยมักรู้สึกตัวในเวลาไม่กี่นาทีหลังนอนราบ

สาเหตุ

เป็นลมหมดสติจากปฏิกิริยาของระบบประสาทอัตโนมัติ อาจเกิดขึ้นขณะยืนต่อเนื่องเป็นเวลานาน หรือเกี่ยวข้องกับการถ่ายปัสสาวะ อุจจาระ ไอ หรือจาม กลืนอาหาร

อาการเป็นลมที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนท่าจากนอนมายืนและเดิน อาจเกิดจากยาลดความดันขยายหลอดเลือด หรือโรคที่มีการเสื่อมของระบบประสาทอัตโนมัติ

โรคหัวใจเช่น กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดจากเส้นหัวใจตีบ กล้ามเนื้อหัวใจหนาผิดปกติ, ลิ้นหัวใจตีบ, เนื้องอกในห้องหัวใจที่มีขนาดใหญ่อุดตันทางไหลเวียนของเลือด

การวินิจฉัย

          โดยอาศัยประวัติการตรวจร่างกาย การตรวจเบื้องต้นด้วยเอกซเรย์เงาปอดและหัวใจ และการตรวจคลื่นหัวใจจะให้แพทย์สามารถวินิจฉัยได้หรือเลือกส่งตรวจพิเศษที่เหมาะสม ผู้ป่วยที่สงสัยว่าอาจมีความผิดปกติของโครงสร้างหัวใจ จะส่งตรวจด้วยเครื่องตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจ (Echocardiography) ผู้ป่วยที่สงสัยหลอดเลือดหัวใจตีบ อาจส่งตรวจ เดินวิ่งทดสอบบนสายพาน (Exercise Stress Test) ผู้ป่วยที่สงสัย หัวใจเต้นผิดจังหวะ อาจส่งตรวจคลื่นหัวใจแบบพกพาต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง (Holter ECG monitoring) ผู้ป่วยที่มีอาการสงสัยจากปฏิกิริยาระบบประสาทอัตโนมัติอาจส่งทดสอบยืน โดยใช้เตียงปรับเอียงมากๆ ได้ (Tilt Table Test) การรักษาขึ้นกับสาเหตุและผลการตรวจวินิจฉัย